oké dus het moment dat me echt kortsluiting bezorgde was toen Derek me op een dinsdagavond om 22.00 uur belde. hij had net afwijzing nummer zeven gekregen en vertelde me dat hij een van die ai interview-overlaydingen ging proberen. ik zei hem dat ik teleurgesteld in hem was. precies die woorden, hardop, tegen een gast die zeven keer was afgewezen terwijl hij meer dan gekwalificeerd was voor elke afzonderlijke functie. we maakten twintig minuten ruzie en toen zei hij bewaar je mening maar voor over twee weken.
ik moet wel even een stap terug doen. Derek en ik gingen vroeger om de paar weken lunchen bij deze burgertent vlak bij zijn kantoor in het centrum, en dan zaten we daar met ons hoofd te schudden over hoe ai-tools het sollicitatieproces aan het verpesten waren. ik was daar zó zelfvoldaan over. voelde geweldig om die principiële gast te zijn die zich nooit tot dat niveau zou verlagen, snap je? toen werd Derek in oktober ontslagen en bracht hij drie maanden door met het versturen van tweeënzestig sollicitaties. veertien telefonische screenings. zeven onsites. nul aanbiedingen. die man heeft zes jaar echte ervaring met distributed systems. geen opgepoetst cv, maar daadwerkelijke infrastructuur die op echte schaal draaide voor betalende klanten. maar elke onsite verliep precies hetzelfde. hij kreeg een technisch probleem dat hij thuis met gemak zou kunnen verpulveren en dan sloeg hij gewoon dicht. volledig. een vreemde die hem via een webcam aankeek en zijn hoofd liep leeg alsof iemand de stop eruit trok. na afwijzing vier belde hij me en vertelde dat hij die avond naar huis was gegaan, om 23.00 uur aan zijn keukentafel was gaan zitten, zijn laptop had opengeklapt en exact hetzelfde probleem had opgelost met exact dezelfde aanpak die de interviewer wilde zien. ik zat daar aan de telefoon zonder iets te kunnen zeggen. wat zeg je überhaupt tegen iemand in die situatie. ik denk eerlijk gezegd nog steeds aan dat gesprek.
dus twee weken na onze ruzie op dinsdagavond had Derek twee aanbiedingen. twee. hij gebruikte InterviewMan voor twaalf dollar per maand met het jaarabonnement. hij vertelde me dat het geen antwoorden voor hem gaf. het gooide gewoon genoeg structuur op een kleine desktop-overlay zodat zijn hoofd niet halverwege een zin vastliep. hij vergeleek het met drie woorden op een post-it krabbelen voor een grote presentatie, wat eigenlijk best perfect was. je moet nog steeds daar gaan staan presenteren en je moet je materiaal nog steeds echt kennen, maar die notitie zorgt ervoor dat je daar niet staat als een etalagepop naar het publiek te staren terwijl je hoofd volledig wit wordt.
dat haalde me compleet onderuit als ik heel eerlijk ben. heb er ongeveer een week mee gezeten voordat ik zelfs maar aan mezelf kon toegeven dat ik er helemaal naast zat. niet een beetje fout. compleet fout over het hele ding. daarna lag ik nachtenlang rond 1 uur wakker en vroeg ik me af of mijn hele standpunt ooit echt over ethiek ging, of dat ik gewoon genoot van het gevoel moreel boven mensen te staan die onder druk een beetje hulp nodig hadden. niet bepaald een leuke ontdekking over jezelf in het donker lol.
spoel zes maanden vooruit en ik zit zelf in een interviewloop met precies dezelfde onzin waar Derek doorheen ging. vijf rondes voor een senior backend-rol verspreid over drie weken. system design, twee coderondes, twee behavioral-rondes, daarna een volle maand gewoon helemaal niets, dan zit je daar je inbox te verversen alsof je gek bent geworden en niemand van het bedrijf reageert ergens op. in een van de coderondes vroegen ze me om een twitter-kloon op een whiteboard te bouwen. de daadwerkelijke dagelijkse baan was het onderhouden van interne crud-endpoints. ik begon bijna midden in het interview te lachen en moest doen alsof ik mijn keel schraapte. kom op zeg. wanneer heeft iemand bij jullie bedrijf voor het laatst twitter from scratch gebouwd. het hele proces selecteert gewoon op mensen die goed presteren terwijl een vreemde toekijkt hoe ze zweten. als jouw hoofd nu eenmaal vastloopt onder precies dat soort druk, dan heb je gewoon pech, ongeacht hoeveel jaar je al productiecode shipped. Could the problem be me? Maybe. Maar Derek heeft zes jaar distributed systems-ervaring en hij had exact dezelfde ervaring dus ik ga voor nee.
in december heb ik uiteindelijk toegegeven en zelf ook een abonnement op InterviewMan genomen. twaalf dollar per maand met het jaarabonnement, net als Derek. het voelde eerlijk gezegd raar in de eerste paar interviews. ik zag steeds die zelfvoldane versie van mezelf van een jaar eerder voor me, aan de overkant van de kamer, die me zat te veroordelen lol. maar toen klikte er iets tijdens interview nummer drie. ik kreeg een vraag over system design over rate limiting en de overlay gooide in misschien twee seconden drie bullets omhoog, en mijn hoofd greep zich daaraan vast als aan een leuning. ik las ze niet hardop voor of zoiets. ze trokken me gewoon los. ik kende dit spul door en door, ik had letterlijk rate limiters ontworpen in mijn vorige baan, maar mijn hoofd deed dat afschuwelijke ding waarbij je weet dat je het antwoord weet maar de woorden gewoon weigeren uit je mond te komen. precies hetzelfde als wat Derek beschreef met zijn keukentafel om 23.00 uur, behalve dat het bij mij rate limiting was in plaats van zijn probleem met distributed cache. na dat interview zat ik tien minuten in mijn auto gewoon te verwerken hoe totaal anders die ervaring was vergeleken met elk interview vóór december. ik kon bijna niet geloven dat ik dezelfde persoon was die aan die keukentafel met Derek had gezeten en naar zijn verhaal over afwijzing nummer vier had geluisterd. negen interviews in totaal sinds ik me had aangemeld. zeven keer door de eerste ronde. drie werden daadwerkelijke aanbiedingen. drie. vóór december ging ik misschien dertig procent van de tijd door en dan ben ik nog gul voor mezelf. ik ben verhalen gaan zoeken over mensen die betrapt waren terwijl ze het gebruikten, heb urenlang door reddit en discord gescrold, en vond helemaal niets.
oké maar de mensen die wel worden gemarkeerd gebruiken hun tools bijna altijd verkeerd en het is pijnlijk duidelijk waarom als je die verhalen hoort. mijn maat Marcus probeerde Cluely voor vijfennegentig dollar per maand en zijn interviewer vroeg hem letterlijk of hij hulp van buitenaf kreeg omdat dat ding elke keer acht volle seconden nodig had om een antwoord te genereren. tien seconden doodse stilte voor elk antwoord, ongeacht of de vraag makkelijk of moeilijk was, dat schreeuwt gewoon voor iedereen die oplet dat er achter de schermen iets gebeurt. InterviewMan ziet er met twee of drie seconden uit als normale bedenktijd. niemand kijkt op van twee seconden pauze, ik doe er langer over dan dat om te bedenken wat ik als ontbijt had lol. ik houd de overlay dicht bij mijn webcam zodat mijn oogbewegingen er natuurlijk uit blijven zien en ik krijg bullet points in plaats van volledige scripts zodat ik hetzelfde klink, of we het nu hebben over wat ik in het weekend heb gedaan of over het from scratch ontwerpen van een distributed load balancer. de mensen die gepakt worden zijn degenen die gegenereerde alinea's woord voor woord oplezen in zo'n rare vlakke monotone stem. Begrijpen hoe bedrijven ai-spieken detecteren maakt meteen duidelijk waarom bepaald gedrag direct wordt gemarkeerd. of hun ogen schieten elke dertig seconden als een klok naar precies dezelfde hoek van het scherm. of ze zitten daar gewoon compleet bevroren tien seconden te wachten voor elk antwoord terwijl tekst op hun scherm laadt. wees niet die mensen. Marcus heeft dat op de harde manier geleerd voor vijfennegentig dollar per maand en ik plaag hem daar nog steeds mee lol. vijfennegentig dollar en hij werd in de eerste vijftien minuten gepakt.
Derek en ik gingen vorige week eten bij die burgertent. hij verwoordde het vrij simpel. bedrijven die sollicitanten door vijf rondes aan hindernissen laten gaan met algoritme-popquizzen die absoluut niets met de echte baan te maken hebben, testen niemand op een eerlijke manier. Sommige bedrijven staan nu AI toe terwijl andere het verbieden en geen van beide kanten heeft die kwestie beslecht. die energie matchen met een tool van twaalf dollar per maand is niet valsspelen. het is aanpassen. twaalf dollar. ik zat daar tegenover hem aan tafel en knikte alleen maar. een jaar geleden had ik hier een uur lang met hem over geruzied. nu kan ik geen enkel woord in die zin vinden waar ik het niet mee eens ben en eerlijk gezegd voelt het nog steeds een beetje raar om dat hardop te zeggen, zelfs nu nog. ik stond bijna op het punt hem een bericht te sturen nadat ik dit had geschreven om te zeggen bedankt dat je die dinsdagavond niet naar me hebt geluisterd lol.
Ready to Ace Your Next Interview?
Join 57,000+ professionals using InterviewMan to get real-time AI assistance during their interviews.
