Op 14 juni mag ik vier maanden "vieren" sinds ik door een Chrome-extensie een baan misliep.
Het was een grijze dinsdagochtend in februari. Ik las één regel van een recruiter en wist meteen dat mijn aanbod, alle $180,000 ervan, weg was.
Destijds gebruikte ik, net als de helft van de mensen in mijn Discord voor sollicitatievoorbereiding, een browserextensie tijdens programmeertests. Zo'n overlay die boven op de pagina van de test ligt. Er zat een Codility-test in de pijplijn voor een functie die ik heel graag wilde en het gesprek over het salaris hadden we al achter de rug. Met $180,000 op tafel was dit verreweg het kostbaarste aanbod in mijn pijplijn. Eigenlijk hing mijn hele plan voor dat jaar ervan af.
Daarom was ik tijdens die test ook zo voorzichtig. Er verschenen voortdurend berichten over kandidaten die waren gemarkeerd. Verhalen over ontspoorde proctoring en afwijzingen zonder uitleg leken eerder regel dan uitzondering.
Door al dat lezen was ik behoorlijk achterdochtig geworden over wat zo'n test werkelijk kan zien. Toen de test opende en vroeg of ik één tabblad of mijn hele bureaublad wilde delen, koos ik het tabblad. De "veilige" keuze. Vrienden plaagden me er zelfs mee. Zelf dacht ik dat ik alles goed deed.
Ready to ace your next interview?
InterviewMan gives you real-time AI answers during live interviews — undetectable on Zoom, Meet, and Teams.
Try InterviewMan FreeToch zag ik, ondanks al mijn voorzorgsmaatregelen, één ding over het hoofd. En niet zomaar iets. Ik was niet "paranoïde" genoeg om rekening te houden met de schermopname die het bedrijf zonder aankondiging had aangezet. Voor mij had het van begin tot eind gewoon op een normale test met tijdslimiet geleken.
Een paar dagen na de test keek iemand van het bedrijf mijn opname terug. Hij zag de extensie. Die overlay had de hele sessie aangestaan en stond dus op de beelden die hij bekeek, pal naast mijn half afgemaakte oplossing.
Daarna stapelde alles zich snel op. De proctoring had immers al die tijd meegedraaid en Codility registreert alles: iedere keer dat je het testtabblad verlaat, wanneer dat gebeurt, hoelang je wegblijft en hoe vaak. Ook de plakcontrole stond aan. Die draait bij elke Codility-test, met of zonder proctoring. Verschijnt er een blok code in de editor zonder dat het is getypt, dan krijgt het een markering met het precieze tijdstip waarop het werd geplakt.
En daar bleef het niet bij. In 2025 hadden ze ook patroonherkenning voor AI-uitvoer toegevoegd. Iemand uit mijn oude studiegroep was op CodeSignal al om precies zo'n patroon uit de test gezet: twintig stille minuten, gevolgd door vijftig keurige regels die binnen negentig seconden verschenen. Niemand gelooft dat een mens onder druk op die manier code schrijft.
Mijn aanbod, mijn kostbare aanbod... De hele e-mail bestond uit één zin: tijdens de beoordeling van de test waren onregelmatigheden vastgesteld. Na het lezen bleef ik waarschijnlijk tien minuten in mijn auto zitten voordat ik naar huis reed.
Een collega was de eerste van wie ik echte antwoorden kreeg. Hij regelt de werving via Codility bij een ander bedrijf en wilde het dashboard voor werkgevers wel op zijn laptop openen. Dat gebeurde het weekend erna, bij hem thuis met pizza op tafel. Zo kon ik mijn eigen fiasco eens vanuit de kant van de beoordelaar bekijken.
Halverwege de pizza ontdekte ik dat de pagina met markeringen het eerste is waar de meeste managers naar kijken, nog voordat ze je code openen. Mijn extensie was trouwens niet door die automatisering gevonden. Een menselijke beoordelaar zag haar, omdat hij rechtstreeks elk beeld van mijn scherm kon bekijken.
Met die informatie stelde ik hem de enige vraag die er voor mij nog toe deed: wat kan Codility nu werkelijk zien? Zijn antwoord stelde me meer gerust dan wat dan ook in die maand. Codility draait in de browser. De proctoring ziet het testtabblad, de webcam en de schermopname. Daar houdt de grens op. Codility kan niet doorzoeken welke processen op je computer draaien en heeft geen manier om een desktopapp te herkennen die de browserpagina nooit aanraakt.
Het was een nare, verontrustende ervaring die me heel wat grijze haren heeft bezorgd. Het zou toch zonde zijn geweest als ik er niets van had geleerd?
Ga er nooit van uit dat proctoring uitstaat. Niet omdat de uitnodiging er niets over zegt, niet omdat de recruiter ontspannen klinkt en niet omdat de test eruitziet als een doodgewone test met tijdslimiet. Nooit. Sommige bedrijven vertellen het je helemaal niet. Je weet niet wie later je opname gaat bekijken. Wat mij daarna hielp, was mijn eigen scherm opnemen tijdens een oefensessie en die beelden terugkijken. Zie jij je hulpmiddel in de opname, dan ziet het wervingsteam het ook.
Uiteindelijk is mijn verhaal toch goed afgelopen. Er gebeurde niets onomkeerbaars, ik heb de schade beperkt en mijn hele werkwijze overgezet naar InterviewMan. We hebben dat juist voor dit soort situaties als desktopapp gebouwd. Twaalf dollar per maand bij een jaarabonnement, meer dan 20 stealthfuncties in de basisprijs en niets dat apart als addon wordt verkocht. Cluely rekent 130 dollar extra voor zijn stealthmodus. LockedIn beperkt een sessie tot negentig minuten en kost 119.99 dollar.
Ik gebruikte het bij één Codility-test met proctoring en één zonder. Bij beide kreeg ik nul markeringen. Tijdens beide tests nam ik mijn eigen scherm op en naderhand liep ik de beelden frame voor frame langs. De overlay stond op geen enkel frame. Hij blijft buiten beeld bij schermopnames, in de dock, in Activity Monitor en in de proceslijst. Ook mijn typegedrag zag eruit als dat van mij: ik las de aanwijzingen en schreef de code op mijn manier, inclusief verwijderingen en correcties.
Inmiddels zijn er 57,000 gebruikers en staat de waardering op 4.8 sterren uit 257 reviews. Ik kon geen enkel bericht vinden van iemand die ermee op Codility was betrapt.
Ik hoop alleen dat niemand anders het verschil tussen een browserextensie en een desktopapp hoeft te leren zoals ik dat deed.
Wie mijn opname heeft beoordeeld, ben ik nooit te weten gekomen.
Ik weet nog dat de recruiter tijdens het hele traject vriendelijk was geweest en dat de laatste e-mail niet eens een begroeting bevatte. Degene die hem schreef, dacht waarschijnlijk een valsspeler op heterdaad te hebben betrapt. Met wat er op die opname te zien was, kan ik daar niet echt tegenin gaan.
Daarna ben ik gestopt met controleren of de vacature ooit werd ingevuld. Ik wilde niets meer weten, het kon me niet meer schelen. Ik was vooral razend op mezelf omdat ik zo naïef was geweest en mijn waakzaamheid liet zakken op het moment dat ik dat juist niet had moeten doen. Honderdtachtigduizend dollar, één Chrome-extensie. Ik had beter moeten weten.
Ready to Ace Your Next Interview?
Join 57,000+ professionals using InterviewMan to get real-time AI assistance during their interviews.

