oké dus Jake bleef het maar zeggen. aan tafel bij het eten. via een appje om een uur of 1 's nachts. een keer zelfs in een bar terwijl ik queso aan mijn vingers had en half luisterde. "je bereidt je voor op FAANG alsof het één bedrijf is." ik zei telkens ja ja en ging dan naar huis om weer exact hetzelfde te doen. nog een leetcode-probleem. nog eentje. vier maanden zo. 350 problemen later had ik nog steeds gewoon één plan voor vijf totaal verschillende bedrijven.
Amazon system design-ronde. zij zegt "warehouse order routing system" en ik open de whiteboard-app. load balancer, Postgres, Redis voor caching, overal pijlen. na een kwartier zit ik naar mijn eigen diagram te kijken en denk eerlijk gezegd dat het best goed is. (was het niet lol.) "wat gebeurt er als twee pickers precies op hetzelfde moment hetzelfde item pakken." leeg. totaal leeg. distributed locking, daar had ik een Anki-kaart van, minstens vijftig keer herhaald. mijn mond bewoog gewoon niet. vier maanden YouTube-playlists over system design hadden me geleerd hoe ik vakjes op een scherm moest tekenen. niet hoe ik moest nadenken als iemand de vraag omdraait. ze gaf me dertig seconden. dertig seconden stilte in een interview is echt bizar, geen idee of je dat ooit hebt meegemaakt. je zit achter je bureau in een joggingbroek en wilt gewoon verdampen. ze blies uit in haar microfoon en ja. ik wist het. Amazon stuurde de afwijzing twee dagen later. negen woorden. "did not demonstrate depth in system design." las het om 7 uur 's ochtends terwijl ik koude pad thai vasthield in mijn keuken omdat ik niet kon slapen. mijn huisgenoot Kevin liep langs en ik deed alsof ik het weer aan het checken was.
mijn maat Jake was zo'n zes maanden vóór deze afwijzing binnengekomen bij Google en ik reageerde door de slechtste vriend ooit te zijn. nam zijn telefoontjes niet op. wekenlang. hij stuurde "eten?" en ik liet hem op gelezen staan, want tegenover iemand zitten die aangenomen is terwijl je zelf een afwijzing op je telefoon open hebt staan -- dat trok ik gewoon niet. verschrikkelijk, weet ik. toen ik hem uiteindelijk vertelde over Amazon moest hij LACHEN. geen medelevende lach. echt lachen. want hij was bij zijn eerste Google loop ook vastgelopen op een cachingvraag. veertig seconden doodse stilte terwijl de interviewer toekeek. afgewezen. de tweede keer aangenomen nadat hij zijn hele strategie had weggegooid en helemaal opnieuw was begonnen. Jake leest CS-studieboeken op vakantie (echte studieboeken, niet van die Medium-artikelen, echte boeken met bewijzen) en zelfs zijn brein crashte in een live interview. en daar voelde ik me eigenlijk nog dommer door. niet omdat we ineens niks konden. meer omdat we op de verkeerde reflex aan het trainen waren.
en ja, leetcode maakt me hier nog steeds chagrijnig om. reddit zegt minimaal 300. ik deed er 350. ik kon een sliding window herkennen half slapend nog voor mijn koffie begon te werken en het leverde me exact niks op zodra de follow-up kwam. want elke ronde bij deze bedrijven heeft zo'n moment waarop ze na deel één ineens de constraints omgooien. de input past niet meer in het geheugen. de service moet tienduizend requests per seconde aankunnen en batching mag niet. drie regio's schrijven tegelijk en jij mag uitzoeken hoe die conflicten aflopen. deel één is meestal alleen maar "kan deze persoon code schrijven." daarna begint het echte gedoe. ik deed die 350 problemen precies één keer. nooit terug. niks uitbreiden. gewoon dat domme vinkje in mijn hoofd: klaar, volgende.
Jake was degene die mijn prep fixte en ik ging op elk onderdeel met hem in gevecht. zijn idee klonk voor mij echt absurd op dat moment. stop met nieuwe problemen doen. helemaal stoppen. terwijl mensen op reddit postten dat ze de 500 aantikten, wilde hij dat ik achteruit door mijn opgeloste lijst ging. hij koos vijftig oude problemen en begon elke avond via Zoom follow-ups te verzinnen. zijn vrouw die hun kind in de kamer ernaast naar bed bracht en Jake die me doodleuk vraagt om een array van twee miljard elementen af te handelen met vier gig RAM. "drie datacenters, eventual consistency, wat gaat er kapot." ik sloeg constant dicht tijdens die oefensessies. gezicht gloeiend, handen die raar trilden, camera aan, Jake die daar zat met zijn koffie en wachtte tot ik weer bijkwam. de eerste twee weken wilde ik elke avond stoppen. ergens rond week drie klikte er iets. Jake was soms nog niet eens klaar met z'n follow-up of ik dacht al wacht, dit wordt weer zo'n memoryding. of twee writers tegelijk. of conflict tussen regio's. dat was precies de reflex die ik bij Amazon totaal niet had. niet netjes of elegant of zo, maar ik viel tenminste niet meer in die akelige stilte. drie weken Zoom-gescheld van Jake kreeg meer voor elkaar dan vier maanden solo buffelen ooit deden.
de andere ramp was system design en dit was puur luiheid van mijn kant. ik studeerde uitsluitend via YouTube. URL shortener, chat-app, news feed. dezelfde gerecyclede content die iedereen kijkt uit 2022. bij mijn Amazon-ronde vroeg de interviewer naar GDPR-verwijderingspijplijnen. audit logging. data residency over regio's heen. het woord compliance was in een designcontext letterlijk nog nooit in mijn hoofd opgekomen. niet één keer. ik meen het serieus. Jake vertelde me na zijn afwijzing dat zijn Google-ronde twintig minuten lang ging over cache invalidation en split brain recovery. ik wist niet eens wat split brain was. zat daarna in mijn Civic op de parkeerplaats database-termen te googelen op mijn telefoon. warme telefoon. koude handen. dat was mijn dieptepunt. de vragen bij deze bedrijven waren allang verder en ik kwam binnen met antwoorden van twee jaar geleden.
behavioral. oké dit stuk is gênant. de behavioral-ronde is waarschijnlijk de best voorspelbare ronde van het hele proces en ik sloeg hem over omdat ik dacht dat mijn werkervaring wel voor zich sprak. Amazon zet zijn leadership principles gewoon op de website. Glassdoor vertelt je welke langskomen. je koppelt je verhalen aan elk principe. in theorie snapte ik dit allemaal en vervolgens bereidde ik acht verhalen voor die er allemaal over gingen dat ik gelijk had en de boel redde. heldenverhalen. stuk voor stuk. Meta gebruikt CAR in plaats van STAR en mijn verhalen hadden de verkeerde vorm voor hun format. punten kwijt door zoiets doms. Google kwam met "vertel me over een moment dat je je realiseerde dat je ongelijk had over iets belangrijks" en ik had letterlijk nul verhalen waarin ik ongelijk had, want waarom zou ik mijn slechtste momenten gaan oefenen. Jake had me weken eerder al gezegd dat ik faalverhalen moest voorbereiden. ik zei nee. Google was het daar niet mee eens lol. toen ik die verhalen uiteindelijk opnieuw opbouwde en er harde cijfers in stopte, werd "deploy-tijd teruggebracht van drie weken naar vier dagen" mijn go-to bij twee verschillende bedrijven. dezelfde feiten die ik eerder al had, letterlijk niks nieuws, alleen anders ingekaderd. werkte allebei de keren.
de planning had me er bovenop bijna kapotgemaakt. Google was vijf weken van recruiter-call tot commissiebeslissing. Amazon drie weken. mijn vriendin Sarah kreeg haar Meta onsite tien dagen na het telefoonscherm. TIEN DAGEN. je kunt je niet op één bedrijf tegelijk voorbereiden, dat is de val waar ik intrapte. ik probeerde het na elkaar te doen en tegen de tijd dat ik me klaar voelde voor Amazon stond de Google loop al in mijn agenda en was ik in paniek aan het schakelen tussen leadership principles en system design-diepgang en CAR-format en welk ander framework elk bedrijf ook maar wilde. Jake en ik maakten een gedeeld document met elk onderwerp dat alle drie de bedrijven toetsen. overlap gemarkeerd. eerst de overlap geoefend, bedrijfsspecifieke dingen bewaard voor de avond ervoor als stampen in de tentamenweek. op de vloer van zijn woonkamer om middernacht met indexkaarten uitgespreid over de salontafel. rommelig. maar het werkte.
ik begon InterviewMan te gebruiken tijdens mijn echte loops nadat Jake het noemde. screen overlay die niet zichtbaar is als je je scherm deelt, pikt audio op via je microfoon, zet binnen een paar seconden suggesties op je scherm. bij één system design-ronde wees het me op een caching-invalshoek vlak voordat de interviewer er zelf over begon en ik leek voorbereid in plaats van in paniek. twaalf dollar per maand. niks vergeleken met de honderden die ik uitgaf aan cursussen die me leerden mooie diagrammen te tekenen waar niemand om gaf. het vervangt niet dat je dingen moet weten natuurlijk. ik moest nog steeds elk antwoord verdedigen als ze doorvroegen op details. maar het zorgde er wel voor dat mijn brein niet helemaal op slot ging zoals bij Amazon en dat alleen was het al waard.
als ik één ding zou moeten zeggen tegen iemand die nu begint met FAANG-prep. stop met het behandelen alsof het één bedrijf is. vijf bedrijven. vijf verschillende structuren voor hoe ze interviewen en beoordelen. ik bereidde me generiek voor en werd volledig gesloopt. Jake koos de tweede keer specifiek voor Google en kwam binnen. kies er twee die je echt wilt, leer hoe die twee hun proces draaien, solliciteer overal elders om reps te krijgen en comfort op te bouwen. dat is wat voor ons werkte. kostte me een afwijzing en vier verspilde maanden om erachter te komen maar goed, daar heb je het.
Ready to Ace Your Next Interview?
Join 57,000+ professionals using InterviewMan to get real-time AI assistance during their interviews.
