Two Sigma wees me af na wat volgens mij een perfect gesprek was, en ik ben er nog steeds niet overheen. Ik liep buiten over de stoep te grijnzen als een idioot. Stuurde een oud-collega: "gast, volgens mij heb ik hem binnen." Alle opgaven af. Zowel tijd als ruimte optimaal. De code compileerde bij de eerste poging, iets wat nooit gebeurt.
Hij waarschuwde me al een maand dat quantbedrijven anders beoordelen, maar ik zat steeds ja te knikken alsof ik dacht: prima joh, zal wel. Vier dagen later zat ik in mijn auto een ontbijtburrito te eten. Er kwam hete saus op mijn telefoon en precies toen verscheen die afwijzing. Drie keer gelezen. Nog gekeken of ze hem soms naar de verkeerde persoon hadden gestuurd. Nee dus.
Dit was er werkelijk gebeurd. Two Sigma begint met HackerRank: twee opgaven, voor allebei veertig minuten, grafen en arrays van ongeveer gemiddelde moeilijkheid. Ik had ze allebei ruim op tijd af. De live ronde ging over DP, een optimale partitionering van een reeks. Ook goed. De interviewer zegt: mooi. Dan vraagt hij me de complexiteit van een kleine variant te analyseren.
Ik gaf het juiste antwoord, alleen had ik ongeveer tien seconden nodig om erover na te denken. Ik zag hem iets op zijn notitieblok schrijven. Mijn oud-collega zei later dat tien seconden bij dit soort bedrijven een eeuwigheid is. Ze bouwen systemen waarin per milliseconde miljoenen worden verplaatst. Pauzeer je bij een vraag over complexiteit zo lang, dan vragen ze zich af hoe je reageert wanneer productie er om 3 uur 's nachts uit ligt.
Dat het antwoord klopte, deed er niet toe. Tien seconden. Minstens één keer per week speel ik het opnieuw af in mijn hoofd en nog altijd wil ik dan ergens mee gooien.
Ready to ace your next interview?
InterviewMan gives you real-time AI answers during live interviews — undetectable on Zoom, Meet, and Teams.
Try InterviewMan FreeEen paar weken later, toen ik in de sollicitatierondes van Jane Street en Citadel terechtkwam, stuurde hij me rond 11 uur 's avonds een bericht. Al weken zei hij dat ik InterviewMan eens moest proberen. Niet meer alles kapotdenken, gewoon gebruiken, schreef hij. Dus eindelijk deed ik het. Twintig minuten later draaide het op mijn laptop. $12 per maand bij jaarlijkse betaling, en het dekte elk type ronde dat mij te wachten stond.
Jane Street is een totaal andere wereld. Een volle dag, vier rondes van elk zeventig minuten, in iedere kamer twee interviewers. De een stelt vragen en de ander schrijft alles op wat je zegt. Behoorlijk zenuwslopend. Dit vertelt niemand je: de opgaven staan niet op LeetCode. Helemaal NIET. Ik had tweehonderd opgaven uit mijn hoofd geleerd. Nergens goed voor. Eerst kreeg ik een functie met memoization en specifieke regels voor het verwijderen van items uit de cache.
Daarna een gamestateklasse voor Connect Four, met validatie van zetten en winstdetectie ingebouwd. Vervolgens een boomstructuur die een eigen hash nodig had, eentje die na een mutatie consistent bleef. Stuk voor stuk nieuwe opgaven. Onze tool wees twee randgevallen in mijn Connect Four-validator aan voordat ik de code überhaupt uitvoerde. Scheelde me waarschijnlijk vijf minuten. Die tweehonderd LeetCode-opgaven? Waardeloos, haha.
OCaml hoef je trouwens niet te kennen. Hij was het voor zijn ronde aan het leren en ze zeiden letterlijk dat hij daarmee moest ophouden. Gebruik gewoon de taal waarin je het snelst code schrijft. Python. Dat gebruikten we allebei. Het kon niemand iets schelen.
Interviewers bij Jane Street geven hints. Dat is nogal wat als je van Google komt, waar ze zwijgend toekijken hoe je worstelt. Ik liep vast op een diagonaal randgeval in Connect Four en een van hen zei: "denk eens aan de diagonaal als het bord niet vol is." Toen zag ik het. Ze willen dat je hardop denkt en bijstuurt. Volgens hem werken hun teams in de praktijk ook zo.
Stilvallen en in je eentje de held proberen uit te hangen? Verkeerde zet. In ronde drie zei ik veertig seconden niets. Ze zaten me ALLEBEI alleen maar aan te kijken. Doodeng, haha. Ik begon heel snel weer te praten.
Goed, Citadel. Iemand uit een Discord over finance waarin ik meelees, had stage gelopen bij Citadel Securities. Ze schreef daar, en dit waren haar precieze woorden: "het is niet moeilijk op de manier waarop jij denkt dat het moeilijk is." Ik knikte. Geen idee wat ze bedoelde. Toen liep ik de kamer binnen en dacht ik: o. Oké, nu snap ik het.
Geen gedeeltelijke punten. Je oplossing slaagt voor elke testcase of je krijgt nul. Nul. Bij één opgave begon ik mogelijke aanpakken uit te leggen en de interviewer onderbrak me midden in een zin. "Dit hoor je te herkennen." Haha. Bij Meta levert zo'n uiteenzetting je punten op. Bij Citadel hangt er een heel andere sfeer. Herken het en begin te typen.
Meer niet. Daar verdiende InterviewMan zijn geld terug. Het las de HackerRank-opgave van mijn scherm en gaf me in ongeveer drie seconden het algoritme. Precies daarom stond het op mijn laptop.
System design werkt bij Citadel alweer anders. Ze had me gewaarschuwd. Luisterde ik? Natuurlijk niet, haha. Je zegt: P99 onder vijf ms bij tienduizend rps. Je zegt NIET: lage latency. Ze zag iemand een minpunt krijgen omdat hij zei dat we een cache konden gebruiken, zonder het verwijderingsbeleid te noemen. Hitratio. Geheugenbudget. Je mag werkelijk niets vaag laten. Ik dacht dat het zoals bij Google zou gaan, waar je vakjes op een whiteboard tekent en er wat vaag bij gebaart. ECHT NIET.
Na iedere sessie controleerde ik het Dock, de proceslijst en Activity Monitor. Ik ben nu eenmaal paranoïde over dit soort dingen. Ik liet hem zelfs met me in een Zoom-gesprek gaan om te zien of er aan zijn kant iets zichtbaar was. Schermopnames in HackerRank. Gesprekken via Zoom. Gesprekken via Meet. Bij alle drie de bedrijven. Niets. Geen enkel spoor. We hadden het zo gebouwd dat het bij het delen van je scherm volledig onzichtbaar bleef, en op ieder platform dat ik testte hield dat stand.
Vorige week zei hij tijdens een drankje dat quantbedrijven een bepaald soort brein aannemen. Niet slimmer dan mensen bij FAANG. Gewoon sneller. Het soort mens dat het antwoord al heeft voordat die het toetsenbord aanraakt. Ik zei: ja, precies, waarop hij vroeg: "waarom ben je dan nog steeds boos over Two Sigma?" Ik verslikte me bijna in mijn bier. Tien seconden, man. Tien seconden hebben me dat aanbod gekost. De persoon van Discord zegt dat ik het nu eens moet loslaten. Dat kan ik niet. Tien seconden.
Ready to Ace Your Next Interview?
Join 57,000+ professionals using InterviewMan to get real-time AI assistance during their interviews.
