konferans odası. Dağ Manzaralı. köşedeki ölü ficus. görüşmeci bana bir telefon veriyor ve "bana ne düşündüğünü söyle" diyor. Belki iki saniye kadar bakıyorum ve sonra mavi hakkında konuşmaya başlıyorum. ne kadar doymuş. degradenin nasıl eski göründüğü. bu kartlardaki kontrast oranı beni ne kadar rahatsız ediyor. on iki dakika devam ediyorum. on iki. yazım hatası değil. Tam olarak aynı ekrandaki ödeme akışında, geriye dokunduğunuzda sepetinizi silen bir çıkmaz vardı ve ben de ona baktım ve hiçbir şey söylemedim, sıfır, bunu o kadar önemli bile kaydetmedim çünkü beynim renklere takılıp kalmıştı. arkadaşım Jess Google tasarımında farklı bir ekipte çalışıyor ve bunu birinden duymuş. bana üç kafatası emojisi gönderdi ve "kullanılabilirlik turu sırasında renk teorisi dersi verdin." Bunun ekran görüntüsünü aldım, iki yıl sonra hala telefonumda. artık her akşam yemeğinden önce o kafataslarını gönderiyor, hiç bitmeyecek bir şekilde bitiyor
Bundan bir salı günü Jess beni mutfağına oturttu. 23:00 belki. ikimizin de görmezden geldiği masanın üzerindeki soğuk ramen, öğle yemeğinden kalma trackpad'ine kurumuş queso, oldukça iğrenç hahaha. bana tasarım röportajlarının dört şeyi kontrol ettiğini söyledi ve ben de herkesin bombaladığını bombaladım. Birisi izlerken seçimleriniz hakkında konuşmak. Onu kanatlıyordum ve sanki kanatlıyormuşum gibi bir ses çıkardım. diğer üçü, hangi sorunu çözmeleri gerektiğini bulmak, çözümü oluşturmak, "berbat" sözlerini dağılmadan duymak. Google en çok anlamaya ağırlık verir. Apple zanaata önem veriyor ve Jess barlarını "sınır çizgisinin dengesiz" olarak adlandırdı çünkü simgeler arasında yaklaşık 4 piksellik dolgu istiyorlar, kelimenin tam anlamıyla Marcus'nin bu konuda onu desteklediğini kastediyordu, Apple'deki panelinin onu yirmi dakika boyunca ekran okuyucular ve motor kontrolü üzerinde sorguladığını söyledi. YİRMİ DAKİKA bunun üzerine. Meta hıza önem veriyor; çoğu kişi bir tanesini cilalamayı bitirmeden önce dört yön çiziliyor
Portfolyolar insanları daha beyaz tahtaya ulaşmadan bitiriyor ve bunu biliyorum çünkü bunun sahte bir turda gerçekleşmesini izledim. Jess beni bu konuda önceden uyardı ve dramatik davrandığını düşündüm. Hayır. bu aday belki de hayatımda göreceğim en güzel Figma dosyasıyla, renk sistemiyle, bileşen kitaplığıyla, duyarlı kesme noktalarıyla ve WORKS'le içeri giriyor. görüşmeci "neden bu düzen" diye gider. aday yanıp söner. "Doğru hissettim." Tamamlandı. yeni bitti. beni öldüren şey aynı problemin bende de olmasıydı. Google'deki portföyüm tamamen güzel ekranlardan ve sıfır hikayeden oluşuyordu. destek biletleri yok, beni şaşırtan araştırma verileri yok, neyin tamamen başarısızlığa uğradığından veya lansmandan üç ay sonra nelerin değiştiğinden bahsedilmiyor. Jess beni bu konuda oturttu ve "hikâyesi olmayan ekranlar sadece reddedilmenin kanıtıdır" dedi ve ikimiz de onun portfolyomu özel olarak tanımladığını biliyorduk çünkü ona bir hafta önce vaka çalışmalarımı göstermiştim ve o da her şeyi anlatan uzun bir duraklama yaptı hahaha
tamam uygulama eleştirisi. "İşte bir uygulama, neyi değiştirirdiniz ve neden." Uber, Spotify, Airbnb, Instagram, Haritalar, birlikte hazırladığım her tasarımcıya bunlardan birer tane verildi. Bu noktada kimseyi şaşırtmaması gereken ilk denememde görsellere atladım. "düğmeyi büyüt." Jess bunu sabah saat 1'de FaceTime'da duydu çünkü görünüşe göre ikimiz de uyumuyoruz ve o da on saniye kadar bir süre boyunca hiçbir şey söylemedi, bu da Jess'in "şu anda senin için çok hayal kırıklığına uğradım" anlamına geliyor. onun versiyonu tamamen farklı. İki dakikanızı sadece uygulamayı araştırarak geçirin, işe yarayan ve çalışmayan şeyleri bulun, en kötü bozulan şeyi seçin, bir çözüm bulun ve onu takip edeceğiniz bir numaraya bağlayın. toplam sekiz dakika ve işiniz bitti. Spotify'daki versiyonunu gerçek bir röportajda kullandım ve röportajı yapan kişi her şeyi başıyla onayladı. başını sallamanın bir anlamı var mı? açıkçası hiçbir fikrim yok geri arama geldi, bu yüzden evet ile gidiyorum
ayrıca bekleyin "Kullandığınız kötü tasarlanmış bir ürünün adını verin." Taskfall dedim. belki on iki kişinin duymuş olduğu rastgele görev yöneticisi. Görüşmeci "bunu hiç duymadım" diyor. Tek bir şeyi eleştirmeden önce Taskfall'un bile ne olduğunu açıklamak için üç dakika harcadım. üç dakika. uygulamanın ne yaptığını açıklamaya ilişkin. üç. Jess, bu soruyu her aldığında United Airlines'ın yeniden rezervasyonunu kullanıyor ve ekranları, her çıkmaz sokağı, rezervasyonun ortasında bilginin kaybolduğu her noktayı tam olarak ezberlemiş durumda. Yıllarca bu cevabı tekrar kullandım çünkü herkes United'ın ne kadar kötü olduğunu zaten biliyor
beyaz tahta Google'de 45 dakikaydı. "okuldan alımları koordine eden ebeveynler için bir özellik tasarlayın." Bir taslağı çok uzun süre cilaladım, Jess beni derinlikten önce genişlik istedikleri konusunda uyarmıştı ve ben yine de bunu yaptım, renk dersinin aynısıydı ama ağzım yerine bir kalem kullandım hahaha. çoğu zaman birden fazla yönün taslağını çizmeye ve ardından seçiminizi detaylandırmaya gider. Apple bunun yerine 24 ila 48 saat içinde "Apple Sağlık için bir şeyler tasarlayın" veya "Apple TV uzaktan kumandasını yeniden düşünün" gibi bir işi eve götürür. sonra içeri girip sunum yapıyorsunuz ve her şeyi parçalıyorlar, yani her şeyi. neden bu düzen? Peki ya seslendirmede kör bir kullanıcı? Peki ya 75 yaşında elleri titreyen biri? Marcus bunu yaşadı ve bunun hayatının en stresli sunumu olduğunu ve tez savunmasını yaptığını söyledi hahaha. Meta tam tersi, otuz dakika boyunca "Facebook Grupları için bir özellik tasarla" ve GO'ya gidiyor. üç veya dört hızlı yön, birini seçin, çizin. Jess, çizgi ağırlığını değil muhakemeyi önemsediklerini söylüyor ki bu da mantıklı çünkü otuz dakika zaten herhangi bir şeyin iyi görünmesi için yeterli bir süre değil
döngülerin kendisi gerçekten kaotiktir ve kimse sizi bunların ne kadar süreceği konusunda uyarmaz. Google en kötüsü, işe alım ekranı, portfolyo incelemesi, iki beyaz tahta, ardından sahte bir mühendisle yapılan bu ortak çalışma turu ve eğer takılıp takılmadığınızı görmek için her şeyi yok sayar -- Jess bana o sahte mühendisle tartışırken gördüğü her kişinin reddedildiğini söyledi, HERKESİN, ona ciddi olup olmadığını sordum ve o "herkes" diyor -- sonra tüm bunlara ek olarak kültür turu. Apple, ekranlarınızdaki gerçek pikselleri yakınlaştırdıkları işe alım uzmanı, işe alma yöneticisi, eve götürücüdür. Marcus bana araç çubuğunda neden 4 piksel yerine 8 piksel kullandığını sorduklarını söyledi. 8 piksel. bir araç çubuğunda. seviye budur. Meta kendi döngülerini, davranış turu ise STAR yöntemi ile çalıştırıyor. FAANG başucu kitabı tasarım dışı turları kapsar
kod yok. sıfır. ama birisi sana bakarken kararlar vermek, dostum. InterviewMan'yi sahte sırasında çalıştırdım ve bu bana görsel seçimlere altı dakika ve kullanıcı araştırmasına otuz saniye harcadığımı söylüyor. ALTI'ya karşı otuz. orada oturup ekrana bakarak ah hayır aynı beyin aynı hata ficus odası yine farklı bina dışında. sonra başka bir taklit, dört dakikadır hafifçe vurarak hedeflerin derinliklerine iniyorum ve Yapay zeka aracı "bahsetme seslendirmesi" ile beliriyor. ekran okuyuculardan bir kez bile bahsetmemiştim. Jess daha sonra bana Google panellerinin kelimenin tam anlamıyla bunu kontrol ettiğini ve benim de bu konuyu tamamen kapatmak üzere olduğumu çünkü beynimin dört dakika içinde bir yere gittiğini ve gittiğini söyledi. ayda on iki dolar, Interview Coder iki doksan dokuz dolar ve yalnızca tasarım röportajlarının sıfır koda sahip olduğu kodlama turlarını kapsıyor, böylece karşılaştırma kendi kendine cevap veriyor haha. kendi çizdiğiniz tel çerçeveler. ama başka bir on iki dakikalık renkli derse doğru giderken bir şeyler oluyor, dur mu? Evet. O dürtme olmadan oraya varabilir miydim? Demek istediğim. Belki. ama yapmadım, mesele bu, beynim Mountain View konferans odasında yaptığının aynısını yapıyordu ve ben onu kendi başıma yakalayamadım. Jess yıllar önce bana o kafataslarını mesaj attığında fark etmişti ama ben hâlâ yakalayamıyordum.
Jess geçen ay akşam yemeğinde bir peçete kaptı. "İşinizi yapmaktan çok, onun hakkında konuşmayı deneyin" diye karaladı ve onu masanın üzerinden kaydırdı. Bir süre o peçeteye baktım. ficus odası. renk dersi. on iki dakika. bu benim sorunumdu ve aylardır bunu farklı kelimelerle söylüyordu. Google, Apple ve Meta'den teklif alan tasarımcıların portfolyoları çok erken tamamlandı ve tüm hazırlık süreleri konuşmaya geçti. konuşmanın tekrarlara ihtiyacı vardı. akşam yemeğinden önce, her zaman, sonsuza kadar kafatası emojileri. Marcus renk dersini duymuş ve mümkün olan her fırsatta konuyu gündeme getiriyor, geçen hafta kahvaltıdaydık ve "mavi nasılmış" dedi ve Jess neredeyse kahvesini tükürecekti hahaha
Ready to Ace Your Next Interview?
Join 57,000+ professionals using InterviewMan to get real-time AI assistance during their interviews.
