Notatki z mojej rekrutacji na stanowisko SWE w Stripe, spisane już po wszystkim.
Jak zapewne się domyślacie, nie będzie to tekst o trzaskaniu zadań na LeetCode, programowaniu dynamicznym ani tym bardziej o, aż mnie ciarki przechodzą, odwracaniu drzew binarnych. Nie czuję się osobą, która powinna komukolwiek doradzać w tych sprawach. Rekrutację w Stripe przechodziłem jednak całkiem niedawno, więc o jej formule wiem co nieco. Tym samym uznaję, że mogę udzielić paru rad dotyczących rozmów w stylu Stripe. Najwięcej wyniosą z nich osoby, które wciąż słyszą, że „Stripe robi to inaczej”, ale nikt nie raczy wyjaśnić, co właściwie ma na myśli.
No to zaczynamy!
Dobra wiadomość jest taka, że rozmów kwalifikacyjnych do Stripe można się nauczyć, jak każdej innej umiejętności. Mnie sporo czasu zajęło, zanim zacząłem z choćby odrobiną pewności czytać na wpół zepsuty kod do obsługi płatności. Nadal nie jestem w tym rewelacyjny. Moja ostatnia runda w CoderPad zakończyła się małą katastrofą. W drugiej części napisałem sprytną, krótką funkcję, której nie dało się rozbudować w części trzeciej, więc musiałem przepisywać całe fragmenty, a rekruter patrzył, jak się pocę.
Skąd ten koszmar? Tak bardzo zależało mi na szybkim skończeniu pierwszej części, że wybrałem efektowny kod zamiast kodu, który łatwo rozszerzyć. Czemu postawiłeś na spryt, skoro wiedziałeś, że w trzeciej części dojdzie mechanizm ponawiania prób, zapytacie. Świetne pytanie. Sam odpowiadam sobie, że zupełnie nie wiedziałem, jak się przygotować.
Ready to ace your next interview?
InterviewMan gives you real-time AI answers during live interviews — undetectable on Zoom, Meet, and Teams.
Try InterviewMan FreeI tu dochodzę do pierwszej rady. Zanim zaczniesz zgadywać, gdzie tkwi błąd, przeczytaj uszkodzony kod.
Widuję mnóstwo rad, zapewne dawanych w dobrej wierze, według których kandydat do Stripe powinien przyjść na Bug Bash z wykutą listą „typowych błędów w systemach płatniczych”. W drugiej minucie ma już dopasować usterkę do zapamiętanego schematu. Może zabrzmi to kontrowersyjnie, ale dla mnie to kompletna bzdura. W najlepszym razie trafisz, przez dziesięć minut będziesz z siebie zadowolony, po czym odkryjesz, że poprawka psuje inną ścieżkę w kodzie.
W najgorszym przez całą godzinę będziesz potwierdzać błędne założenie. Runda trwa sześćdziesiąt minut. Dostajesz prawdziwy kod Stripe. Pierwsze dziesięć minut poświęciłem wyłącznie na czytanie. Błąd znalazłem mniej więcej w trzydziestej czwartej minucie, na styku funkcji walidującej i ścieżki ponawiania, która przy drugiej próbie po cichu zerowała stan.
Szansa, że podczas rundy Stripe Integration nie usłyszysz od rekrutera słów „zbuduj coś z PaymentIntents”, wynosi dokładnie zero. Skoro to wiesz, możesz naprawdę świetnie wypaść. Przed rozmową warto umieć niemal z pamięci przeklikiwać się między tymi stronami:
- Strona PaymentIntents.
- Strona z kodami błędów.
- Strona o idempotencji.
Nie ma powodu, żeby dopiero na rozmowie zastanawiać się, gdzie kliknąć, i walczyć z poruszaniem się po dokumentacji. Wcześniej spokojnie przejdź te strony tyle razy, aż zaczniesz nawigować po nich intuicyjnie. Brzmi jak rada boleśnie oczywista, a jednak wiele osób jej nie stosuje. Moim zdaniem ćwiczenie z otwartą dokumentacją jest najprostszą, a zarazem najbardziej znaczącą rzeczą, jaką kandydat może zrobić, żeby wyróżnić się na tym etapie.
Tylko w tej sytuacji zachowanie godne stalkera jest całkowicie do przyjęcia. Przejrzenie bloga inżynierskiego Stripe przed rozmową z projektowania systemów przydaje się z dwóch powodów. Po pierwsze, łatwiej zrozumiesz, jakie problemy systemów rozproszonych naprawdę interesują Stripe i o co rekruter może dopytywać. Po drugie, wyczujesz, pod kątem jakich problemów firma zatrudnia ludzi. W moim zadaniu używaliśmy Whimsical, a sam problem przypominał ogranicznik liczby żądań.
W drugiej połowie rozmowy analizowaliśmy, co się stanie, gdy dwa serwery nie zgadzają się co do tego, czy klient przekroczył limit. Ogólne kursy projektowania systemów dały mi diagramy. Blog inżynierski Stripe podsunął mi sposób myślenia zgodny z tym, co rekruter faktycznie próbował sprawdzić.
Jeszcze słowo o narzędziach, bo za każdym razem ktoś o nie pyta. Przy tych elementach przygotowań, w których nakładka ograniczona do kodowania nic nie daje, korzystałem z InterviewMan. Stripe to nie tylko CoderPad. Liczy się głos, wideo, udostępnianie ekranu i część behawioralna. Interview Coder 2.0 kosztuje dwieście dziewięćdziesiąt dziewięć dolarów miesięcznie i obsługuje wyłącznie kodowanie. InterviewMan kosztuje dwanaście dolarów miesięcznie przy planie rocznym, czyli sto czterdzieści cztery dolary rocznie.
Ma pięćdziesiąt siedem tysięcy użytkowników. Ocena wynosi 4.8 na 5 na podstawie dwustu pięćdziesięciu siedmiu recenzji. Wszystkie funkcje dyskretnego działania są w cenie. Obsługuje Zoom, Teams, Meet, Chime i Webex. Działa wewnątrz HackerRank, CoderPad oraz Codility. Można go uruchomić na Windows, macOS, Androidzie i iOS, a także w Chrome. Mimo to później zrobiłem próbne nagranie, żeby sprawdzić dock, listę procesów i to, co widać na nagraniu Zoom. Zawsze warto to sprawdzić.
Jeśli dostaniesz odmowę, po prostu masz za sobą jeszcze jedną rekrutację na drodze do tej, która zakończy się ofertą. Niezależnie od wyniku poproś rekrutera o informację zwrotną. Często będzie przydatna. Innym razem usłyszysz, że zabrakło naprawdę niewiele, lecz wybrano osobę z odrobinę bardziej bezpośrednim doświadczeniem w fintechu. Taka odpowiedź nie daje zbyt wielu konkretów, powinna jednak uspokoić cię co do jednego: jesteś bardzo, bardzo blisko.
A teraz do roboty!
Ready to Ace Your Next Interview?
Join 57,000+ professionals using InterviewMan to get real-time AI assistance during their interviews.
Related Articles
Rozmowa kwalifikacyjna inzyniera oprogramowania Uber: czego sie spodziewac w 2026
9 min read
Company InterviewsRozmowa kwalifikacyjna inzyniera oprogramowania Amazon: czego sie spodziewac + narzedzia AI
4 min read
Company InterviewsPytania na rozmowe inzyniera oprogramowania Google 2026 (ze wskazowkami AI)
6 min read
