OK, więc Rachel, która siedzi obok mnie w pracy, powiedziała mi o swojej pensji podczas lunchu w pewien przypadkowy wtorek. mieliśmy ten sam tytuł. ten sam zespół. Zaczęliśmy w ten sam poniedziałek, pamiętam, ponieważ byliśmy w tej samej grupie orientacyjnej i związaliśmy się, ponieważ oboje byliśmy zdenerwowani. zarabiała czterdzieści tysięcy więcej ode mnie. czterdzieści. Po prostu siedziałem z widelcem w dłoni i się nie ruszałem, podczas gdy ona opowiadała o swoim weekendzie czy coś. mój mózg utknął w matematyce. czterdzieści trzy lata to sto dwadzieścia kawałków, które w zasadzie podpaliłem, bo nigdy nie otworzyłem ust we właściwym momencie. rekruter zapytał mnie „co myślę o kompie”, a moja odpowiedź brzmiała: nie, wygląda dobrze. trzy słowa, to wszystko, to były całe negocjacje, lol. Rachel otrzymała dokładnie to samo pytanie od tego samego rekrutera i podała tylko liczbę.
mój tata nauczył mnie być wdzięcznym. nie proś o nic, nie bądź tym gościem. kocham mojego tatę. Ta lekcja kosztowała mnie jednak półtora samochodu, może dwa samochody, w zależności od tego, czym jeździsz. nie mogłem pozbyć się wrażenia, że proszenie jest chciwe, niezależnie od tego, ile wątków na Reddicie przeczytałem, mówiąc mi, że to normalne.
próbowałem drugiej pracy i było to naprawdę żałosne, wzdrygam się, pisząc to. dostałem ofertę przez telefon, oddzwoniłem tego samego popołudnia i powiedziałem, że „miałem nadzieję na trochę więcej”. bez numeru. nic konkretnego. w zasadzie po prostu wibracje. Rekruter mówi OK, sprawdzę. wraca i dodaje piętnaścieset dolarów do stu dziesięciu tysięcy bazowych. piętnaścieset lol. moja przyjaciółka Sarah pracuje jako rekruter w dużej firmie technologicznej i kiedy opowiedziałem jej tę historię przy kawie, dosłownie się ze mnie roześmiała. mówi się, że gdy kandydat robi coś, „mając nadzieję na trochę więcej”, nie podając kwoty w dolarach, rekruter wybiera po prostu najmniejsze możliwe uderzenie, które sprawi, że dana osoba przestanie mówić. powiedziała, że widziała to ze swojej strony stołu prawdopodobnie pięćdziesiąt razy. najwyraźniej brak numeru jest w rzeczywistości gorszy niż posiadanie błędnego numeru, ponieważ przynajmniej błędny numer daje rekruterowi powód do pracy, coś, z czym można się przeciwstawić i spotkać pośrodku. za nic dostaniesz tysiąc pięćset dolarów i lekcję.
zabrałem Sarah do tej samej kawiarni, zanim pojawiła się moja trzecia oferta. Tym razem potrzebowałem rzeczywistej pomocy i skończyłem z udawaniem, że mam pojęcie, co robię. zapytał ją wprost, co dzieje się za kulisami, na przykład gdy ktoś odpycha ofertę, co tak naprawdę z tym robisz. powiedziała rzecz, która całkowicie zmieniła mój sposób myślenia o tej sprawie. Nadal mogę sobie dokładnie wyobrazić, przy którym stole siedzieliśmy. „Robiąc to przez osiem lat, ani razu nie widziałem, żeby firma składała ofertę, ponieważ kandydat poprosił o lepszy numer. To się nigdy nie wydarzyło. Co tydzień obserwuję, jak ludzie wybierają pierwszy numer, bo boją się otworzyć usta”. wyjaśniła, że liczba podana w każdej ofercie jest zawsze niższa od kwoty, pod którą faktycznie podpisała się komisja rekrutacyjna. budują lukę celowo, jakby celowo. firma przepracowała tygodnie, przeprowadzając z Tobą rozmowy kwalifikacyjne, koordynowała kalendarze sześciu osób, a ich menedżer ds. rekrutacji ma dość pustej kadry. nikt tego nie pali, bo prosiłeś o podwyżkę.
trzecia oferta ląduje. sto osiemnaście tysięcy. Podziękowałem, powiedziałem, że jestem naprawdę podekscytowany i zapytałem, czy mogę poświęcić kilka dni na przejrzenie wszystkiego. rozłączył się i natychmiast zadzwonił do Sarah. powiedziała dobrze, teraz nie odbieraj telefonu przez całe dwa dni. a kiedy w końcu do nich oddzwonisz, przygotuj odpowiednią kwotę w dolarach. więc czekałem. wtorek i środa, po prostu tam siedzę. w czwartek rano zadzwoniłem i powiedziałem, że wszystko przeglądałem i bardzo się cieszę, że mogę dołączyć, a biorąc pod uwagę moje doświadczenie z systemami rozproszonymi i zarobki, jakie ta rola przynosi na obecnym rynku, miałem nadzieję, że dostanę się około stu czterdziestu pięciu osób. „Czy jest tam jakiś pokój?” Rekruter powiedział, żebym porozmawiał z menadżerem ds. rekrutacji. zadzwonił do mnie w piątek. sto czterdzieści dwa. dwadzieścia cztery tysiące dolarów rocznie za jedną rozmowę telefoniczną i dwa dni nierobienia absolutnie niczego, ręce dosłownie mi się trzęsły, kiedy mówiłem „tak”.
Sarah powiedział mi później, dlaczego część oczekiwania to w zasadzie cała sztuczka. Mówisz, że potrzebujesz kilku dni, prawda. Rekruter przekazuje to bezpośrednio menedżerowi ds. rekrutacji. a mózg menedżera natychmiast skupia się na najgorszym przypadku, gdy chodzisz. wszystkie te rozmowy kwalifikacyjne, które przeprowadzali, cyrk z harmonogramem, gnijąca liczba nieobsadzonych pracowników, podczas gdy w zespole brakuje ludzi. powrót do punktu wyjścia w tych poszukiwaniach kosztuje ich znacznie więcej niż dwadzieścia kawałków. nie potrzebujesz nawet konkurencyjnej oferty w Twojej skrzynce odbiorczej. muszą po prostu żyć z możliwością zwolnienia za kaucją i w magiczny sposób istnieje budżet, którego nie było dziesięć minut temu.
praca czwarta nauczyła mnie czegoś innego. Rekruterka mówi mi, że baza jest zamknięta, polityka firmy, ma związane ręce. Przypomniałem sobie, jak Sarah mówił, że kiedy dają ci podstawę, jest to pewna linia, zaczynasz pytać o wszystko inne. więc zapytałem o premię za podpisanie umowy. piętnaście tysięcy dolarów pojawiło się znikąd i nigdy nie było w pierwotnej ofercie. mój przyjaciel Marcus próbował tego samego w swojej firmie i poprosił o dodatkowy tydzień wakacji, kiedy zamknęli jego bazę, dostał go bez ani jednego e-maila zwrotnego. inna przyjaciółka, Priya, potrzebowała dwóch dodatkowych tygodni przed datą rozpoczęcia, aby zakończyć współpracę z niezależnymi klientami, i powiedziała, że nie ma problemu. zawsze jest coś, co się ugina, nawet jeśli przysięgają, że nic się nie stanie.
na marginesie, używałem InterviewMan podczas rozmów kwalifikacyjnych na te późniejsze stanowiska. dwanaście dolców miesięcznie, po prostu pozostaje na ekranie podczas rozmów i powstrzymuje mnie od wirowania, gdy pojawia się trudne pytanie techniczne i mój umysł robi się pusty. ironią losu jest to, że włożyłem całą tę energię w przetrwanie wywiadów, a potem prawie przeoczyłem jedyną rozmowę, która faktycznie zasiliła moje konto czekowe. ta rozmowa telefoniczna w sprawie komputera jest tak samo ważna jak każda poprzednia runda, od pytania behawioralne po projekt systemu, i przez lata traktowałem ją jako formalność, co jest naprawdę zawstydzające, teraz, gdy to piszę.
czterdzieści tysięcy, stary. siedzieliśmy w tym samym rzędzie boksów, na tym samym piętrze, zaczynaliśmy w ten sam poniedziałkowy poranek. zapytała, a ja nie. Szczerze mówiąc, wciąż myślę o tym widelcu na talerzu.
Ready to Ace Your Next Interview?
Join 57,000+ professionals using InterviewMan to get real-time AI assistance during their interviews.
