dus ronde vijf. CoderPad. interviewer zegt zo van "we kunnen hier stoppen als je wilt" in MINUUT VEERTIEN van een ronde van 45 minuten lol. half sliding window op het scherm, compileerde niet, en die gast bood me gewoon de uitgang aan. ik had PRECIES datzelfde probleem de avond ervoor nog opgelost terwijl ik pad thai at. 22 minuten, sriracha op mijn trackpad (nog steeds plakkerig, nooit echt goed schoongemaakt, de 'p'-toets blijft nu een soort hangen), voeten op de salontafel. voelde geweldig. twaalf uur later hetzelfde probleem op hetzelfde scherm en ik zat daar alsof ik vergeten was hoe je typt. kreeg geen enkel teken geproduceerd.
in totaal zeven coding interviews gefaald trouwens. zeven achter elkaar. en ik had 300 leetcode-problemen gedaan op deze prachtige kleurgecodeerde spreadsheet, overal groene vakjes, kolommen voor onderwerp en moeilijkheid en datum. zag eruit als moderne kunst. Marcus (huisgenoot, daarover zo meer) zei dat het op een kerstboom leek. 300 groene vakjes en nog geen enkel aanbod.
Marcus. mijn huisgenoot op Belmont ave. hoorde het hele ding door de muur heen omdat ons appartement de geluidsisolatie van een kartonnen doos heeft, je hoort iemand al een blikje fris opentrekken vanuit de keuken. hij loopt naar buiten, ik staar naar deze watervlek op de muur in de vorm van florida, zegt "zware ronde hè" en ik kon hem niet eens antwoorden. zat daar tien minuten? misschien langer? ik herinner me dat ik naar die florida-vlek keek en dacht dat ik waarschijnlijk maar naar het echte florida moest verhuizen en tech helemaal moest opgeven lol. 300 opgeloste problemen, CS-diploma van UMass, en ik zat daar alsof ik nog nooit een regel code had geschreven.
vier weken later trouwens. twee aanbiedingen. de drie maanden daarvoor? NUL. Marcus veranderde tien dingen aan mijn voorbereiding. mijn leetcode-aantal? 300. ging niet omhoog. geen nieuwe problemen opgelost. hetzelfde brein hetzelfde appartement dezelfde florida-vlek op de muur.
oh en Marcus? deze man ging zelf 0 uit 6 het jaar ervoor. BINARY SEARCH. het meest basale algoritme in de computer science en het liet hem vastlopen in ronde drie. ik heb hem persoonlijk binary search met één hand zien oplossen terwijl hij een kalkoensandwich at met mosterd die op zijn spatiebalk droop (hij gebruikt dat toetsenbord NOG STEEDS, spatiebalk heeft een korstige gele vlek erop, ik zei hem dat hij voor iets van $30 een nieuwe moest kopen bij Best Buy en hij zei gewoon "hij werkt"). echte interview komt en zijn brein ging uit. je kent die hint die interviewers geven wanneer ze de beslissing al hebben genomen? waarbij je het in hun stem kunt HOREN, dat beleefde "hmm laat me je een beetje helpen" wat eigenlijk betekent "we zijn hier klaar"? ja. brak hem. maar hij veranderde zijn voorbereiding, kreeg 2 aanbiedingen binnen 7 dagen, dus toen hij me na ronde vijf neerzette op onze goodwill-bank van $400 (bruin leer, één poot was een stapel studieboeken, we vonden hem op de stoep op Belmont) hield ik mijn mond.
"jij die problemen alleen achter je bureau oplost, stil, koptelefoon op? en jij die ze oplost terwijl een of andere gast via een webcam meekijkt en elke toetsaanslag beoordeelt? niet dezelfde vaardigheid." kon ik daartegenin gaan? misschien. maar ik was gestikt op een sliding window die ik de avond ervoor om 23.00 nog had opgelost met sriracha-vingers dus nee. ik kon daar niet tegenin gaan.
Marcus nam het over. kostte me $22.94 per week aan Chipotle ($11.47 per bowl, elke keer guac, ik eet het niet zonder) en de rest was gratis. oké tien veranderingen in totaal en ze voelden allemaal eerst dom.
week één liet hij me hardop vertellen terwijl ik oploste. 7 uur 's ochtends aan mijn bureau tegen niemand aan het praten. "oké langste substring zonder herhalingen, sliding window, set om te tracken, rechts uitbreiden links krimpen als je duplicaten raakt" en Marcus GING DOOD achter de muur. Priya belde tijdens een van die sessies, vriendin destijds (Intel, Portland, in november uit elkaar gegaan, ander verhaal), en ik nam op terwijl ik nog steeds hardop aan het narreren was en zij zegt "...gaat het wel?" JA PRIYA. hash maps. 7 uur 's ochtends. alleen. alles geweldig. maar hier ga ik kapot aan. 300 problemen opgelost in totale stilte. stuk voor stuk. nooit mijn mond opengedaan. koptelefoon in, brein aan, vingers typen, mond dicht. drie maanden lang. ZES DAGEN tegen de lucht praten heeft het gefixt. zes! mijn praatsnelheid trok binnen minder dan een week gelijk met mijn stille snelheid. Marcus haalt dit erbij wanneer hij me dom wil laten voelen. "300 problemen. in stilte. STILTE. en je vroeg je af waarom je niet kon praten tijdens interviews." JA OKÉ MARCUS ik snap het.
tweede ding en hiervan werd ik echt boos op mezelf toen ik het doorhad. Marcus keek hoe ik live iets oploste via Zoom ($14.99/maand voor Zoom Pro trouwens, deze man betaalde letterlijk vijftien dollar per maand om in zijn slaapkamer TIEN VOET van mij vandaan te zitten en mij via een webcam te zien coderen, "MARCUS waarom zitten we op Zoom jij bent PRECIES DAAR" "omdat de interviewer niet in de kamer hiernaast zit idioot"). hoe dan ook hij zit daar in zijn Palantir-hoodie (grijs, maat L, hij draagt hem elke dag, ik heb deze hoodie vaker gezien dan de zon) en zegt "waarom sloeg je meteen over naar optimaal." omdat ik het antwoord weet? "schrijf eerst de O(n^2). zeg me waarom die ruk is. fix het." OH. dat maakte ronde vijf daar meteen kapot. ik sprong naar de optimale sliding window, zat te staren naar een lege CoderPad, drie minuten, niets op het scherm, rood hoofd. als ik eerst de lelijke nested loop had geschreven? code op het scherm. al is het lelijke code. paniek zakt meteen weg. ronde twee? exact dezelfde fout. probeerde meteen naar optimale BFS te springen. vier minuten leeg. ik deed dit TWEE KEER.
het cameradeel was een aparte marteling op zich. Marcus' theorie: blijf zitten in het ongemak van iemand die naar je staart totdat je brein door zijn adrenaline heen is. tien dagen waarop mijn handen letterlijk trilden op camera. Marcus zat gewoon in zijn kamer Trader Joe's-plantainchips te eten ($2.99 per zak, hij gaat door iets van drie per week heen) terwijl hij me op een 13-inch Macbook-scherm zag worstelen vanaf drie meter afstand, blijkbaar goed bestede $14.99/maand. dag elf, dinsdagochtend, stopte het trillen. weg. geen idee waarom en het kan me niet schelen waarom. het stopte.
hij betrapte me er ook op dat ik elke dag van onderwerp wisselde als een gek. arrays naar graphs naar DP naar arrays omdat wacht kende ik kadane's nu echt of had ik het uit mijn hoofd geleerd? (uit mijn hoofd geleerd lol.) die graph-dingen van dinsdag waren woensdagochtend WEG. poef. hij betrapte me hierop na taco-avond op 4th street, combo plate van $8.50, queso in een piepschuimen beker ter grootte van je vuist, en zegt "één onderwerp. minimaal vijf problemen. wissel NIET tot een verse medium onder de vijftien minuten zit." arrays en hash maps eerst. dag vier loste ik mediums op in twaalf minuten. TWAALF. dag vijf werd ik wakker en loste ik vóór de koffie een two-pointer op en het BLEEF HANGEN. drie maanden onderwerpen roteren en dit was alles wat ik hoefde te doen? hij liet me ook een limiet van 25 minuten per probleem zetten omdat ik een VOL UUR op hards bleef hangen, steeds bozer werd en niets leerde. "niemand geeft je 60 minuten voor één probleem, je traint voor een examen dat niet bestaat." limiet 25. kom je er niet doorheen? editorial. begrijp de truc. donderdag opnieuw proberen. ging van 4 problemen per dag naar 8 of 9. VERDUBBELD.
edge cases ramde hij erin als een reflex. voordat ik ook maar één regel code schreef, ratelde ik "lege array. één element. allemaal hetzelfde. negatieven. overflow." vijf seconden, elke keer, als een boodschappenlijstje. zijn Palantir-interviewer schreef "strong edge case instincts" op het feedbackformulier. INSTINCTEN. Marcus, het is een uit het hoofd geleerd checklistje. hij haalt gewoon zijn SCHOUDERS op. haalt zijn schouders op en loopt weg. oké man. "instincten."
ik deed geen warming-up op het interviewplatform voor ronde drie en was twee minuten bezig om de RUN-knop te vinden op Amazon's CodePair. TWEE MINUTEN. CoderPad is anders dan LeetCode is anders dan HackerRank is anders dan CodePair. stuntelen met de IDE op 120 bpm is de domste manier om een interview te verpesten. één makkelijk probleem op de ochtend zelf, vijf minuten, gewoon zodat je vingers weten waar alles zit.
Marcus hield ook maar niet op over realtime feedback krijgen tijdens echte rondes en zo vond ik InterviewMan. pikt op wat je zegt via de microfoon, gooit nudges op je scherm die niemand in het gesprek ziet. in één ronde ving het een off-by-one in mijn binary search op die ik zelf te gaar was om te zien. vijf minuten debuggen bespaard met misschien nog zes minuten over dus ja. twaalf dollar per maand voor coding en system design en behavioral. ik had daarvoor naar Interview Coder gekeken, tweehonderdnegenennegentig dollar per maand, alleen coding. voor die prijs zou het eerlijk gezegd gewoon moeten langskomen en het interview voor je doen lol.
het failure-log was ook zijn idee. google doc, 47 entries de laatste keer dat ik keek, gesorteerd op patroontype. hij leest het hele ding opnieuw voor elk interview. ik vond dat overdreven totdat ik met mijn eigen begon en doorhad dat ik steeds opnieuw dezelfde drie binary-searchfouten maak als een kapotte plaat. ze op papier zien staan zorgde ervoor dat ik die fouten binnen een week niet meer maakte. en na al deze tien veranderingen bleef Marcus me vertellen dat ik moest gaan interviewen voordat ik me er klaar voor voelde. zei het vijftien keer. ik negeerde hem vijftien keer. hij had natuurlijk gelijk. vroege rondes waren rommelig, één interviewer keek verward toen ik hardop begon te narreren lol, maar ik kon praten wanneer ik vastzat. kon eerst brute force doen. edge cases kwamen op de automatische piloot. mijn brein bleef aan in plaats van uit te schakelen.
vier weken. twee aanbiedingen. mijn leetcode-spreadsheet had nog steeds 300 problemen erop, dezelfde 300 groene vakjes als ervoor, ik had er niet één nieuwe opgelost. Marcus haalt dit constant aan tijdens het eten. "je deed dezelfde 300 problemen en ging van nul aanbiedingen naar twee." JA MARCUS. ik weet het. ik was erbij. hij heeft de bragging rights wel verdiend dus prima. ik laat hem praten. hij koopt zijn eigen Chipotle nu tenminste lol.
Ready to Ace Your Next Interview?
Join 57,000+ professionals using InterviewMan to get real-time AI assistance during their interviews.
