Tamam, beynimi gerçekten kıran an, Salı gecesi saat 22:00'de Derek'in beni aramasıydı. Az önce yedi numaralı reddi almıştı ve bana şu yapay zeka röportajlarından birini deneyeceğini söyledi. Ona hayal kırıklığına uğradığımı söyledim. Her rol için fazlasıyla nitelikli olmasına rağmen yedi kez reddedilen bir adama bu sözlerin aynısını yüksek sesle söyledi. Yirmi dakika tartıştık ve sonra iki hafta boyunca fikrini saklamaya gitti.
yine de biraz yedeklemem lazım. Derek ve ben birkaç haftada bir öğle yemeğini onun şehir merkezindeki ofisinin yakınındaki burgercide yerdik ve orada oturup yapay zeka araçlarının işe alım sürecini nasıl mahvettiğine dair kafamızı sallardık. Her şeyden o kadar memnundum ki. Asla bu seviyeye inmeyecek ilkeli bir adam olmak harika hissettirdi, anlıyor musun? daha sonra Derek ekim ayında işten çıkarıldı ve üç ay boyunca altmış iki başvuruda bulundu. on dört telefon ekranı. yedi saha. sıfır teklif. adamın altı yıllık gerçek dağıtık sistem çalışması var. dolguya devam edilmiyor, ödeme yapan müşteriler için gerçek altyapı gerçek ölçekte çalışıyor. ancak her saha aynı şekilde oynandı. Evde kesinlikle çözebileceği teknik bir sorunla karşılaşacak ve sonra boşluğa düşecekti. tamamen. bir yabancı ona bir web kamerası aracılığıyla bakıyor ve zihni biri fişi çekmiş gibi boşalıyordu. Dördüncü reddedildikten sonra beni aradı ve o gece eve gittiğini, saat 23:00'te mutfak masasına oturduğunu, dizüstü bilgisayarını açtığını ve görüşmecinin istediği yaklaşımın aynısıyla tamamen aynı sorunu çözdüğünü söyledi. Söyleyecek hiçbir şey olmadan orada telefonda oturdum. bu durumdaki birine ne dersin? Hala bu çağrıyı dürüstçe düşünüyorum.
Salı gecesi tartışmamızdan iki hafta sonra Derek'e iki teklif geldi. iki. InterviewMan'yi yıllık planda ayda on iki dolardan çalıştırıyordu. kendisi için sorulara cevap vermediğini söyledi. küçük bir masaüstü katmanına yeterince yapı kazandırdı ve beyni cümlenin ortasında kilitlemeyi bıraktı. bunu büyük bir sunumdan önce yapışkan bir not kağıdına üç kelime karalamaya benzetti ki bunun aslında mükemmel olduğunu düşündüm. yine de oraya çıkıp sunum yapmanız gerekiyor ve yine de materyalinizi gerçekten bilmeniz gerekiyor, ancak not, zihniniz tamamen bembeyaz olurken sizi bir manken gibi orada durup seyirciye bakmaktan alıkoyuyor.
Tamamen dürüst olmam gerekirse bu beni mahvetti. Tamamen yanıldığımı kendime bile itiraf edinceye kadar yaklaşık bir hafta bununla oturdum. pek de yanlış değil. her şey hakkında tamamen yanlış. daha sonra gece yarısı 1 gibi uyanık yatarak, konumumun gerçekten etikle ilgili olup olmadığını veya baskı altında biraz yardıma ihtiyaç duyan insanlardan ahlaki olarak üstün olma hissini sevip sevmediğimi merak ederek birkaç gece geçirdim. Karanlıkta kendin hakkında farkına varmak harika bir şey değil hahaha.
Altı ay ileri sardım ve kendi röportaj döngümde oturuyorum ve Derek'in yaşadığı çöplerle uğraşıyorum. üst düzey bir arka uç rolü için üç haftaya yayılan beş tur. sistem tasarımı, iki kodlama turu, iki davranış turu, ardından tam bir ay boyunca hiçbir şey yok, orada oturup sanki aklınızı kaybetmiş gibi gelen kutunuzu yeniliyorsunuz ve şirketten hiç kimse hiçbir şeye yanıt vermiyor. Kodlama turlarından birinde benden beyaz tahtaya bir Twitter klonu oluşturmamı istediler. asıl günlük iş, dahili ham uç noktaları korumaktı. Röportajın ortasında neredeyse gülmeye başlayacaktım ve sanki boğazımı temizliyormuşum gibi bunu yapmak zorunda kaldım. Hadi gibi. Şirketinizdeki herhangi biri en son ne zaman Twitter'ı sıfırdan oluşturdu? tüm süreç, bir yabancının onları terletmesini izlerken iyi performans gösteren kişileri seçiyor. Eğer beyniniz bu tür belirli bir baskı altında kilitlenirse, üretim kodunu kaç yıldır gönderdiğinize bakılmaksızın, kesinlikle şansınız kalmaz. Sorun bende olabilir mi? Belki. Ancak Derek'in altı yıllık dağıtılmış sistem deneyimi var ve kendisi de aynı deneyime sahip, bu yüzden hayır diyeceğim.
Aralık ayında nihayet pes ettim ve InterviewMan'ye kendim kaydoldum. Yıllık planda ayda on iki dolar, Derek'le aynı. Dürüst olmak gerekirse ilk birkaç röportajda bu konuda kendimi tuhaf hissettim. Bir yıl önceki kendini beğenmiş versiyonumu odanın karşısında oturup beni yargılarken hayal etmeye devam ettin hahaha. ama sonra üçüncü röportaj sırasında bir şeyler tıklandı. hız sınırlamayla ilgili bir sistem tasarımı sorusu soruldu ve kaplama belki iki saniye içinde üç madde işareti belirdi ve beynim bunlara bir tırabzan gibi tutundu. Onları yüksek sesle veya buna yakın bir şey okumadım. beni çözdüler. Bu şeyleri çok iyi biliyordum, önceki işimde kelimenin tam anlamıyla hız sınırlayıcılar tasarlamıştım, ama beynim, cevabı bildiğinizi bildiğiniz ama kelimelerin ağzınızdan çıkmayı reddettiği o berbat şeyi yapıyordu. Derek'in saat 23:00'te mutfak masasında anlattığı şeyin aynısı, benimkinin dağıtılmış önbellek sorunu yerine hız sınırlayıcı olması dışında. O röportajdan sonra arabamda on dakika oturdum ve bu deneyimin Aralık ayından önceki her röportajla karşılaştırıldığında ne kadar farklı olduğunu düşündüm. Derek'in dördüncü reddedilişini anlatırken mutfak masasında oturan kişinin ben olduğuma neredeyse inanamıyordum. Kayıttan bu yana toplam dokuz röportaj. yedisi ilk turu geçti. üçü gerçek tekliflere dönüştü. üç. Aralık ayından önce belki yüzde otuz ilerliyordum ve bu kendime karşı cömert davranmaktır. Gidip insanların bunu kullanırken yakalanmasıyla ilgili hikayeler aradım, reddit ve discord'da saatlerce gezindim, kesinlikle hiçbir şey bulamadım.
tamam ama işaretlenen insanlar neredeyse her zaman araçlarını yanlış kullanıyorlar ve hikayeleri duyduğunuzda bunun nedeni acı verici bir şekilde açık. arkadaşım Marcus, Kesinlikle'yi ayda doksan beş dolara denedi ve görüşmeci doğrudan dışarıdan yardım alıp almadığını sordu çünkü bu şeyin her seferinde yanıt vermesi tam sekiz saniye sürüyordu. Sorunun kolay ya da zor olmasına bakılmaksızın her cevaptan önce on saniyelik ölü hava, dikkat eden herkese perde arkasında bir şeyler olduğunu haykırıyor. İki veya üç saniyede InterviewMan normal düşünme süresine benziyor. iki saniyelik duraklamada kimse gözlerini kırpmıyor, kahvaltıda ne yediğimi hatırlamam bundan daha uzun sürüyor hahaha. Bindirmeyi web kameramın yakınında tutuyorum, böylece göz hareketim doğal görünüyor ve tam komut dosyaları yerine madde işaretleri alıyorum, böylece hafta sonu yaptıklarımdan bahsederken ya da sıfırdan dağıtılmış bir yük dengeleyici tasarlarken aynı sesi çıkarıyorum. Yakalananlar, oluşturulmuş paragrafları bu tuhaf düz monotonlukla kelimesi kelimesine okuyanlardır. şirketler yapay zeka hilelerini nasıl tespit ediyor'yi anlamak, belirli davranışların neden anında işaretlendiğini açıkça ortaya koyuyor. ya da gözleri saat gibi her otuz saniyede bir ekranın tam olarak aynı köşesine kayıyor. ya da ekranlarına metin yüklenirken her cevaptan önce on saniye boyunca tamamen donmuş halde orada oturuyorlar. o insanlardan olmayın. Marcus bunu ayda doksan beş dolara zor yoldan öğrendi ve ben hâlâ ona bu konuda zorluk çıkarıyorum hahaha. doksan beş dolar ve ilk on beş dakikada yakalandı.
Derek ve ben geçen hafta burgercide akşam yemeği yedik. oldukça basit bir şekilde ifade etti. gerçek işle kesinlikle hiçbir ilgisi olmayan, algoritmalı kısa sınavlarla beş turluk sınavlar yürüten şirketler, kimseyi adil bir şekilde test etmiyor. Bazı şirketler artık yapay zekaya izin verirken diğerleri yasaklıyor ve her iki taraf da soruyu çözmedi. bu enerjiyi aylık on iki dolarlık bir araçla eşleştirmek hile yapmak değildir. uyum sağlıyor. on iki dolar. Ben de onun karşısındaki masaya oturdum ve sadece başımı salladım. bir yıl önce bu konu hakkında onunla bir saat boyunca tartışırdım. şimdi bu cümlede katılmadığım tek bir kelime bulamıyorum ve dürüst olmak gerekirse bunu yüksek sesle söylemek şu anda bile bana biraz tuhaf geliyor. Salı gecesi beni dinlemediği için teşekkür etmek için bunu yazdıktan sonra neredeyse ona mesaj atıyordum hahaha.
Ready to Ace Your Next Interview?
Join 57,000+ professionals using InterviewMan to get real-time AI assistance during their interviews.
